Πρόκειται για μια πολύ ξεχωριστή γυναίκα, γεμάτη αγάπη και ανιδιοτέλεια. Ακούραστη, αγνή και μεγαλόψυχη. Επιτελεί πλούσιο φιλανθρωπικό έργο χωρίς η ίδια να θορυβεί. Αφήνει τις πράξεις της να «θορυβούν»!
Με μεγαλείο ψυχής και έχοντας αφιερώσει όλη της τη ζωή στο να βοηθά ευάλωτες ομάδες ανοίγει την καρδιά της και μια μεγάλη αγκαλιά όπου χωρούν όλοι όσοι χρειάζονται τη βοήθεια της!
Γι αυτό και εύλογα οι περισσότεροι την αποκαλούν η «Μητέρα Τερέζα της Κύπρου»!
Η Δέσπω Μαυρομιχάλη Νεοκλέους γεννήθηκε στη Λάρνακα και είναι η ψυχή του ιδρύματος ΕΥ – ΖΩ (σύνδεσμος στήριξης ασθενών για νευρολογικές και άλλες παθήσεις) που μέχρι πρόσφατα ασχολούνταν με την συλλογή πλαστικών πωμάτων ώστε με την πώληση τους για ανακύκλωση, να μαζεύονται χρήματα για την αγορά τροχοκαθισμάτων σε ανάπηρους συνανθρώπους μας.
Μεγάλωσε σε μια οικογένεια που της πρόσφερε υπερβολική αγάπη και από μικρή έμαθε τι θα πει ανιδιοτέλεια. Οι γονείς της πάντα βοηθούσαν, από το υστέρημα τους, όσους είχαν ανάγκη. Σχεδόν καθημερινά, έδιναν φαγητό σε αρκετές οικογένειες που δεν είχαν χρήματα ούτε για τα απαραίτητα.
Η Δέσπω από πολύ νεαρή ηλικία έφτιαχνε γλυκά και έδινε σε παιδάκια που δεν είχαν και βοηθούσε κυρίες που ήταν άρρωστες και δεν μπορούσαν να καθαρίσουν τα σπίτια τους. Σήμερα, παίρνει ρούχα και φαγητό σε άπορες οικογένειες όχι μόνο της Λάρνακας αλλά και ολόκληρης της Κύπρου. Έδωσε εκατοντάδες φυλλάδια για την ενημέρωση της ανακύκλωσης, το μάζεμα των πωμάτων και πώς μπορεί ο κόσμος να εκμεταλλευτεί τα πώματα για την αγορά τροχοκαθισματων. Πραγματοποιεί διαλέξεις σε σχολεία με θέμα τον «εθελοντισμό» και ανήκει σε πολλούς
φιλανθρωπικούς συνδέσμους. Επίσης, σήμερα, σχεδόν στα 70 της, σπουδάζει σε ιδιωτικό Πανεπιστήμιο ψυχολογία, ανθρωπολογία, κοινωνιολογία. Είναι παντρεμένη και έχει 4 παιδιά. Ο σύζυγος της δυστυχώς έφυγε απο τη ζωή πριν 21 χρόνια. Τα παιδιά της την στηρίζουν σε κάθε της βήμα.
Η αγάπη και ο ζήλος της για την φιλανθρωπία…
Συγκίνησε ακόμη και την ανθρωπιστική οργάνωση «Διεθνής Ελπίδα σε Δράση». Ο ιδρυτής της Αμερικανικής αυτής οργάνωσης, Ντέιλ Βαστίνις, ρώτησε και αφού έμαθε για το έργο της Δέσπως, της έστειλε ένα ολόκληρο κοντέινερ, 40 ποδών, γεμάτο τροχοκαθίσματα αξίας €1.000.000. Ηταν η πρώτη φορά που η κυρία Δέσπω έκλαψε τόσο πολύ από χαρά.
Το δικό της μήνυμα…
«Οτιδήποτε θέλει ο άνθρωπος να κάνει, άμα το κάνει με αγάπη, σίγουρα θα το καταφέρει. Ότι κάνεις πρέπει να το αγαπάς, τα πάντα πρέπει να γίνονται με αγάπη, αγάπη προς το Θεό και τον άνθρωπο, αυτό έχει σημασία.
Όσο για την πληρωμή του εθελοντή…
Είναι η χαρά της καρδιάς, κάτι που δεν αγοράζετε και μόνο με την προσφορά το κερδίζεις!
Αλήθεια, πόσο όμορφο θα ήταν αν ο άνθρωπος καταλάβει ότι δεν έχει καμιά σημασία να παλεύει μόνο για να μαζεύει χρήματα και να κάνει περιουσία αλλά να προσφέρει στον συνάνθρωπο του, στην κοινωνία. Προσεύχομαι και εύχομαι να καταφέρουμε όλοι οι άνθρωποι κάθε μέρα να γινόμαστε και καλύτεροι!».
