6 Νοεμβρίου 2018. Η Κύπρος συγκλονίζεται από την οικογενειακή τραγωδία που εκτυλίσσεται στην Λάρνακα όταν 13χρονος μαχαιρώνει θανάσιμα την 9χρονη αδελφή του. Τέσσερις μήνες μετά o 13χρονος παραμένει ακόμα στο νοσοκομείο Αθαλάσσας, λόγω έλλειψης υποδομών κράτηση των ανήλικων παραβατών. Ο πατέρας του 13χρονου μίλησε στην κάμερα της εκπομπής Αlpha Ενημέρωση και ζήτησε από το κράτος να βρεθεί μια λύση για το παιδί του.
Πόσο καιρό έχετε τώρα να δείτε το παιδί σας;
Πάω τακτικά και τον βλέπω, σχεδόν κάθε μέρα. Τρεις μήνες πήγαινα κάθε μέρα
Είναι από τότε στο νοσοκομείο; Ναι, εκεί είναι ακόμα, στον θάλαμο που ήταν και πριν δεν άλλαξε τίποτε
-Τι κάνετε εκεί όταν πάτε μαζί ;
Βγαίνουμε έξω, να παίξουμε μπάλα, τoυ παίρνω φαΐ ότι μπορώ να πάρω και εγώ, να κάτσουμε μαζί να πιούμε ένα αναψυκτικό για να μπορεί να κάνει θεραπεία, να νιώσει καλύτερα αλλά το μωρό ζητά να βγει, έτσι μου λαλεί “Μπαμπά σε παρακαλώ πάρε με από εδώ μέσα” ‘Έτσι μου λέει πάντα όποτε πάω. Δεν περνά καλά. Είναι 4 μήνες ακριβώς από τη στιγμή που το έκανε που είναι εκεί κλειστός δεν έχει πρόγραμμα να κάνει να πάει κάπου. Εγώ ζήτησα τον αφήσει 1-2 ώρες να πάει κάπου με κάποιον συνοδό, να γυρίσει λίγο, να πάω και εγώ αμάν χρειάζεται με αυτό δεν με βοηθούν, αλλά ως τώρα τίποτε είναι εκεί μέσα. Δεν πήγε πούποτε μέσα, μέσα κάθε μέρα
Ξέρετε τι κάνει το παιδί σας μέσα; Εμείς ενημερωθήκαμε ότι κάνει μια ώρα Ελληνικά την βδομάδα και μια Μαθηματικά. Έτσι ξέρω και εγώ, ότι ξέρετε και εσείς ούτε ξέρω και εγώ. Πάει κάποιος εκεί και κάνει μαθήματα μαζί του, αλλά δεν ξέρω ακριβώς πόση ώρα, μια ώρα νομίζω δεν μπορούν παραπάνω μια ώρα και φεύγουν
Σύμφωνα με τη διευθύντρια των ψυχιατρικών υπηρεσιών Αννα Παραδεισιώτου το παιδί εξετάστηκε από ομάδα ειδικών ψυχικής υγείας και από ξένο εμπειρογνώμονα, έναν παιδοψυχολόγο από την Ελλάδα και το συμπέρασμα τους είναι κοινό. Ότι δεν συντρέχουν λόγοι για την περαιτέρω παραμονή του παιδιού στο νοσοκομείο Αθαλάσσας. Οι αρμόδιες υπηρεσίες όμως δηλώνουν ότι λόγω ανυπαρξίας δομών δεν μπορούν να κάνουν κάτι και μεταξύ άλλων εξετάζεται ως πιθανή λύση η αποστολή του παιδιού στο εξωτερικό
“Άκουσα κάτι που κάποιες υπηρεσίες, είπε μου ότι μπορεί να το στείλει και εξωτερικό και το γραφείο ευημερίας και τους είπα δεν δέχομαι να πάει έξω από την χώρα, από την Κύπρο δεν γίνεται! Όχι, τούτο το πράμα δεν μπορώ να το αντέξω. Για να πάει σε άλλη χώρα σημαίνει ότι καταστράφηκε η οικογένεια, όλα δεν μπορώ. Η κόρη μου είναι δαμέ, η ζωή μας είναι δαμέ, το μωρό ήρθε δαμέ που ήταν 1 χρονού, δαμέ εμεγάλωσε δαμέ είναι η χώρα του, πρέπει να ξεχάσουν αυτό το πράγμα. Είμαστε μια χώρα που δεν είναι όπως το εξωτερικό, δεν έχουν τόπο για έτσι πράμα αλλά πρέπει να κάνουν κάτι και γι αυτό.Πρέπει να βρούμε τρόπο για το μωρό να μέινει εδώ, να βρει ένα δωμάτιο με τη βοήθεια του κράτους να μείνει εδώ και εγώ είμαι εδώ για ότι θέλουν να βοηθήσω όσο γίνεται, όσο μπορώ”
Άρα από το γραφείο ευημερίας σας είπαν ότι εξετάζουν και τη λύση του εξωτερικού;
Δεν μου είπαν θα το στείλουν αλλά υπάρχει σαν λύση, υπάρχει και τούτο μέσα στο σύστημα για να μπορεί να πάει έξω. Αλλά εγώ δεν το αντέχω, δεν γίνεται να πάει έξω το μωρό , πρέπει να μείνει εδώ
Σε ποια χώρα;
Δεν ξέρω τη χώρα, νομίζω Ελλάδα ή Ρουμανία. Αλλά δεν γίνεται, έχει 13 χρόνια που είμαστε εδώ , πως θα πάω σε μια χώρα που δεν ξέρω τίποτε
Στο ρεπορτάζ που κάναμε, μας ανέφεραν ότι το παιδί δεν χρειάζεται να είναι στο νοσοκομείο, εσάς σας είπαν κάτι τέτοιο;
” Ως τώρα δεν ξέρω τίποτε, ότι ακούσατε εσείς το άκουσα και εγώ. Σαν τωρά αν το μωρό δεν έχει κάτι γιατί να είναι εκεί ; Γιατί δεν βρίσκουν ένα δωμάτιο να μπεί σε άλλο χώρο, τζιαμέ έχει ανθρώπους που έχουν πρόβλημα γιατί να είναι τζιαμέ το μωρό;”
Eσείς μιλήσατε με κάποιον αρμόδιο να ρωτήσετε τι θα γίνει με το παιδί σας ;
“Από το γραφείο ευημερίας ζήτησα τους να μου δώσουν πίσω και ότι είναι σωστό να κάνουμε, Ότι και να γίνει το μωρό θέλει στήριξη, θέλει θεραπεία τζαι αν πρέπει να γίνει σπίτι μαζί μου εγώ δεν έχω πρόβλημα θα το πιάσω αλλά πρέπει να το βλέπει γιατρός ψυχολόγος. Εγώ είμαι πατέρας του δικαιούμαι να το πιάσω , έστω μια φορά τη βδομάδα, να κοιμηθώ μαζί του, να του φορτώσω την μπαταρία του και να το πάρω πίσω. Και αν πρέπει να είναι κάποιος μαζί μας δε υπάρχει πρόβλημα. Το μωρό αν το έχουμε κλειστό κλειστό δεν κάνουμε καλό”
Όταν το ζητήσατε τι σας είπαν ;
Είπε μου σωστά πράματα η κοπέλα τζιαμέ, ότι θέλει θεραπεία, θέλει ένα χώρο που θέλει βοήθεια και το καταλαβαίνω τούτο το πράγμα.
Μέσα σε αυτούς τους μήνες έψαξε σας κάποιος υπεύθυνος να σας ενημερώσει ; να σας πει τι θα γίνει ;
Όχι, εκτός από το γραφείο ευημερίας που μιλώ με λειτουργό δεν με έπιασε κανένας τηλέφωνο. Ότι ξέρω το ξέρω από το γραφείο ευημερίας αλλά ούτε το γραφείο ευημερίας ξέρει πολλά γιατί δεν βγήκε κάτι νέο. Δεν ξέρει κανένας μέχρι τώρα ου θα πάει και τι θα γίνει με αυτό το μωρό
Εσείς τι ζητάτε από το κράτος Κύριε Βασίλη ;
“Το παιδί μου το θέλω πίσω κυρία, ότι τζαι να γίνει είναι παιδί μου, ότι τζαι να έκαμε είναι παιδί μου, επειδή έχασα το ένα εν μπορώ να χάσω τζαι το άλλο, ξέρω ότι είναι κάτι πολλά σοβαρό αλλά είναι και τα δυο δικά μου. Το ένα επήγε στον ουρανό, το άλλο τι να κάμω; να το αφήσω να καταστραφεί ; Αν δεν έχει τίποτε να μου το δώσουν πίσω να με βοηθήσουν και ότι πει η κυβέρνηση να γίνει θα το κάμω”
Για το συμβάν μιλήσατε ξανά ; Σας είπε κάτι
“Είπε μου πολλά πράγματα, λυπάται πολλά, ξέρω ότι έκανε πράγματα που δεν έπρεπε αλλά είπε μου ήταν άρρωστος εκείνη την ώρα, δεν σκέφτηκε τι κακό έκαμε. Παπά δεν σκέφτηκα… μετά ε κατάλαβα τι έκαμα, έτσι μου είπε”
