Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση για χορήγηση άδειας καταχώρισης αίτησης με σκοπό να εξεταστούν τρία νομικά ζητήματα σχετικά με προηγούμενη απόφαση του Εφετείου, κρίνοντας ότι τα νομικά ζητήματα που προέβαλε ο αιτητής δεν δικαιολογούσαν την αιτούμενη άδεια.
Σύμφωνα με το Ανώτατο Δικαστήριο, η υπόθεση αφορά την απόφαση του Εφετείου ημερομηνίας 10 Ιουλίου 2026, με την οποία απορρίφθηκε έφεση του αιτητή κατά απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημερομηνίας 23 Ιουνίου 2026. Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε διατάξει την κράτησή του μέχρι τις 3 Αυγούστου 2026, ημερομηνία κατά την οποία είχε προγραμματιστεί η συνεδρία του Κακουργιοδικείου Λάρνακας για εκδίκαση της υπόθεσης εναντίον του και άλλων προσώπων.
Όπως αναφέρεται, το Επαρχιακό Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε κίνδυνος φυγοδικίας, πιθανότητα διάπραξης νέων ομοειδών αδικημάτων και κίνδυνος επηρεασμού μαρτυρίας. Ο αιτητής είχε υποστηρίξει στην έφεσή του, μεταξύ άλλων, ότι παραβιάστηκε η αρχή της ίσης μεταχείρισης, καθώς δύο συγκατηγορούμενοί του αφέθηκαν ελεύθεροι υπό όρους, ενώ αμφισβήτησε επίσης τη βασιμότητα των λόγων κράτησης και υποστήριξε ότι, κατά τη διάρκεια διαλείμματος της πρωτόδικης διαδικασίας, παρέμεινε υπό κράτηση χωρίς ρητή δικαστική διαταγή.
Συμπληρώνεται ότι μετά την απόρριψη της έφεσής του, ο αιτητής προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, θέτοντας τρία νομικά ζητήματα, τα οποία αφορούσαν τη δυνατότητα προσαγωγής προφορικής μαρτυρίας σε διαδικασία κράτησης, τα όρια της εξουσίας του δικαστηρίου να εξετάζει τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτύρων και τη νομιμότητα της συνέχισης της κράτησης κατά τη διάρκεια διακοπής της διαδικασίας χωρίς ρητή αναφορά σε σχετική διαταγή.
Σε σχέση με τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτυρίας, το Ανώτατο Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το συγκεκριμένο νομικό ζήτημα, όπως διατυπώθηκε στην αίτηση, δεν προέκυπτε από την απόφαση του Εφετείου, ενώ παράλληλα, διευκρίνισε ότι το Εφετείο δεν αποφάσισε πως είναι επιτρεπτή η κράτηση χωρίς δικαστική διαταγή, αλλά ότι η μη ρητή αναφορά σε συνέχιση της κράτησης κατά τη διάρκεια διαλείμματος δεν καθιστούσε άκυρη την ήδη εν εξελίξει διαδικασία.
Καταλήγοντας, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι δεν δικαιολογείται η χορήγηση της αιτούμενης άδειας και απέρριψε την αίτηση, επιδικάζοντας €2.000 έξοδα υπέρ της Αστυνομίας, σημειώνοντας ότι η απόφαση δεν συνιστά νέα κρίση επί της ενοχής του αιτητή, αλλά αφορά αποκλειστικά το αίτημα για άδεια προσβολής της προηγούμενης απόφασης.
Υπενθυμίζεται ότι η υπόθεση ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας αφορά σοβαρές καταγγελίες για εκβιασμούς, απειλές, οικονομική εκμετάλλευση και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, με τους κατηγορούμενους να αντιμετωπίζουν κατηγορίες που αφορούν συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, παράνομης κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου, παράνομης κατοχής εκρηκτικών υλών, εκβίασης, απαίτησης περιουσίας με απειλές, συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση, επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης.
Πηγή: ΚΥΠΕ
