“Το χρώμαν της Ανατολής τζοιμάται μανιχόν του”

Ο αύλειος χώρος του Σπιτιού της Κοντέας ήταν κατάμεστος από κόσμο, φίλους κυρίως και θαυμαστές του Μιχάλη Τερλικκά. Η ηθοποιός και σκηνοθέτης Μαρία Γεωργίου Κρασιά έκανε εισαγωγική ομιλία παρουσιάζοντας τον ποιητή και στη συνέχεια πήρε το λόγο η Δρ Νάσα Παταπίου.

Η Δρ Παταπίου, αφού ευχαρίστησε και συνεχάρη το Σπίτι της Κοντέας για το πολιτιστικό έργο που επιτελεί, άρχισε την ομιλία της με ένα συγκινητικό και εμπνευσμένο τετράστιχο, από ποίημα του Μιχάλη Τερλικκά, για να τονίσει ακολούθως ότι στην ποίησή του αντικατοπτρίζονται τα όσα βίωσε η τάλαινα πατρίδα και οι κάτοικοί της, αλλά και η αγάπη του προς τον γενέθλιο τόπο.

Βαρύς πολλά ο αμανές
Γιαλέλιν πον τελεύκει
Πόσους αιώνες τούτη γη
Φαρμάτζιν να χωνεύκει

Τόνισε στη συνέχεια ότι ο Μιχάλης Τερλικκάς είναι ένας γνήσιος εραστής αυτού του τόπου και μελετητής και ερμηνευτής των μελωδικών παραδοσιακών ήχων της μουσικής μας, μέσα από την οποία σκιαγραφείται όχι μόνο η χαρά αλλά κυρίως η οδύνη, που έχει βιώσει αυτός ο κόσμος στο διάβα των αιώνων. Η στίχοι του επειδή είναι αληθινοί προκαλούν συναισθηματική δόνηση και γιατί όχι ρίγος διαπεραστικό συγκίνησης.

Η Δρ Παταπίου δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη γενέτειρα του Μιχάλη Τερλικκκά καθώς επίσης και σε ένα γειτονικό χωριό με αυτή που χάθηκε με την πάροδο των χρόνων. Πρόκειται για τη Δεματόνα (De Madona), που υπήρξε πηγή έμπνευσης για τον ίδιο τον ποιητή, όταν παιδί σεργιάνιζε στις φραγκολιές της.
Η ποίηση, είπε, του Μιχάλη Τερλικκά είναι όλο χρώμα, γιατί κάθε στίχος είναι τόσο παραστατικός που βλέπεις όταν τον διαβάζεις πρόσωπα, εποχές, χρώματα, ταξιδεύεις βαθειά στο χρόνο, μεταφέρεσαι σε άλλες εποχές. Η Δρ Παταπίου έκλεισε με την ανάλυση και απαγγελία του ποιήματος «Χαλίτζια της μνήμης» χαρακτηρίζοντας τον Μιχάλη Τερλικκά: «εμμανή λάτρη και θεματοφύλακα της κυπριακής παράδοσης».

Τέλος, πήρε το λόγο συγκινημένος ο ποιητής και αφού ευχαρίστησε όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης τραγούδησε και απήγγειλε ποίησή του.